آئین سمنو پزان

آئین سمنو پزان

بیاد اسفند 97 :جشنواره نوروزی و آئین سمنو پزان

سمنو در جوش و ما کفچه زنیم                دیگران در خواب و ما دفچه زنیم

“سمنو یا سمنی” به گویش شیرازی از دیرباز حلوای دلچسب و شیرین ایرانیان باستان بشمار آمده که از شیره جوانه گندم و آرد در واپسین روزهای زمستان و پیش از نوروز مهیا می گردد. تا بوده و هست سمنو پزان آئینی نوروزی و سمنو یکی از اسباب سفره هفت سین با مانایی خانواده و فامیل و به نشان برکت گره خورده شده است.

آئین سمنو پزان

گویند سمنو پختن کار هر کسی نیست و آنهم سمنویی که هم ریشه در سنت دارد و هم باور های مذهبی و به رسم مهمان نوازی و خصلت زیبای ایرانی  و حرمت با خلوص و اعتقاد منسوب به بزرگان دینی(فاطمه زهرا) شد. آداب سمنو پزان چنان با دقت و ظرافت و نازکی طبع اجرا شده که چندین روز و شام را در بر می گیرد تا حلوایی حاصل آید که شیرینی طعمش را از شیرابه گندم به امانت گیرد نه از عصاره جان نیشکر!

اولین برداشت گندم دیم پارسی از دیاری سردسیر که حاصل دستان زحمتکش دهقان دلسوز و دست و دلپاک باشد را فراهم آورده و دانه دانه گندم را از اضافات و دانه های شکسته فارغ ساخته و بامدادان به آب زلال شسته و غرقاب کنند و پس از دو پسین، اندرون ظروف تخت گسترانیده و با کرباس آب زده و نمناک پوشانده و هفت شبانه روز از گرما و سرما و نور زیاده و نگاه غیر بدور داشته و پیوسته آب زنند تا جوانه جانش بروید و ریشه سپید زند و ریشه ها هم آغوش شوند و زردی رخ گندم به سبزی و طراوت گراید. گندم های هم آغوش را برش زنند و به دست چرخ دهند تا شیره جانش را از کالبدش بیرون کشند و با آب و آرد به کفایت در هم آمیزند و در دیگ مسی سمنو ریزند. از این لحظه تأخیر نشاید زیرا سمنو شیرین بکار آید نه ترش!

پخت سمنو

دیگ سمنو را با حرارت پیوسته و مداوم و بدور از سرما و باد بشکاف و با دستان پرقوت و با سادگی و عشق و بی آلایشی و بی خستگی ساعت ها چنان کفچه زنند تا حلوائی حاصل آید عقیقی و چسبناک و دلچسب و با گردو و بادام و دیگر مغزها بیامیزند و بدان سان ساعتی نیز دم دهند و شمع بیفروزند و دعا کنند و محفلی شاد و مفرح سازند تا سپیدگاهان و پس ازجدا گشتن از جوش و خروش و داغی به کاسه کنند و تقدیم عزیزان و دوستان.

لینک در آپارات:

https://www.aparat.com/v/XWk0l